ما درس سحر در ره میخانه نهادیم محصول دعا در ره جانانه نهادیم در خرمن صد زاهد عاقل زند آتش این داغ که ما بر دل دیوانه نهادیم.... + نردبان این رویا، به دیوارهای جهان قد نمی دهد.... من، خیابان، رفیق .... - متوقفش کن! : نمی تونم... - متوقفش کن..!!

یک روز هم حتما کسی برایمان از اندوه بار بودن فتوحات خواهد گفت، از کلماتی که نزدیکی نمی آورد، از زیبایی که تنهاترمان می کند. یک وقتی هم لاجرم خواهیم فهمید سرشت سوگناک زندگی، چگونه بلند پروازی ما را، با تحمیل تنهایی در شادمانی و اندوه، پاسخ خواهد گفت. یکه ماندنی ناگریز، شبیه پرومته ای در زنجیر.... .. ...

شاید دیر شود! به هر دلیل ندانمی! شاید، همین حالا که یادش در تو می وزد، دارد دیر می شود... از کجا معلوم شاید قرار خدا به بردن آدم هاییست که زیادی دلواپسشان می شویم! شاید خدا دارد نگرانی ها را کم می کند! اما سهم ما چیست؟ شاید پرسیدن ها، دیدن ها و دوست داشتن ها، شاید ما باید خیال خدا را راحت کنیم که جا...

امر قدسی همیشه در فاصله ی میان دو انسان متجلی می شود.... "آرش نراقی/ در کتابی درباره مولانا" پ.ن1: آزمون و خطا شانه های آدمی را سنگین می کند... چقدر این آهنگ را دوست دارم... Yakamoz/ahmet kaya پ.ن 2: برای چه باید پشیمان بود؟ برای همه آنچه از دست رفته است؟ یا برای آنچه به دست آمدنی نبود؟ یا برای قصه ...

دوست: چرا این شهر رو دوست داری؟ : چون خاطراتم رو توو خودش بلعیده... - از شاهرخ خبر داری؟ باز هم ساز می زنه؟ : می زنه.. اما از وقتی پیوند رفت دیگه همون آدم نشد... شاهش رفت و رخش موند... - سخته... : سخت.. رفیق میره و راهش می مونه... همیشه فکر می کردم درد با گذشت زمان بهتر میشه... فراموش میشه.. کم میشه...

زنگ زد گفت خواب دیدم رفته بودی یه بلندی گفتم خوب چی شد، گفت از خواب پریدم نفهمیدم بقیشو... پ.ن 1: شب فرو خورده بود حرفش را... پ.ن 2: و بالاخره روزی، در سال های دور، این را می فهمی که فرق بسیار بزرگی است بین اینکه خاطرات در شما حل شوند یا ته نشین..... ته نشین...