طبقه ی چهارم که باشی ....

نوشته ی قبلی رو پست موقت کرده بودم.... ولی چند هفته است خیلی درگیرم قلبم ی حس بدی رو پیدا کرده.... انگار برگشتم به اونروزها... به اون ساعتها.... که لحظه شماری می کردم برسی.. حرف بزنی... به اینکه یکبار گفتی شیش صبح پاشو.... و ..... خیلی بهم ریختم.... اگه این دنیا تموم شه و جای دیگه ای وجود نداشته باشه چی؟ ... تموم شده یعنی؟ ... احمقم من......

xa0 ن سال ها که حس جوانم رقیق بودxa0 مضمون عاشقانۀ شعرم عمیق بودxa0 او در تمام گسترۀ زخم های منxa0 تمثیل آب ، وقت مهار حریق بودxa0 این زن - زنی که اینهمه با من غریبه استxa0 آن روزها چقدر برایم رفیق بود.... . عجیبه من هنوزم با اهنگ سکوت یگانه، الیشمس و دلم میخاد به اصفهات برگردم دلم میگیره مخصوصا ترانه ی هرک...

xa0 می گفت：در یک ناآگاهی مطلق، همه چیز خاطره می شود： آن بارانی، آن کتاب... آن مجادله کوتاه و آن خنده ها که تا آمدیم به از ته دل بودن یا نبودنشان شک کنیم، گذشته بودند.... اما نمی دانست از هر به راهی که بوده نرفته است که بداند با دل شکسته از شب گریه گذشتن یعنی چه! xa0 xa0 xa0 پ.ن：ز آآنچه روزی در پی اش می رفتمxa0 اکنون می گریزمxa0 من بدان حالت رسیده ستم که با خود می ستیزم.... xa0 xa0...